• O nakrętce słów kilka

    Wszystkie nakrętki, podobnie jak i śruby, posiadają gwint, który zapewnia połączenie się nakrętki ze śrubką poprzez wkręcenie jednego elementu na drugi. Najczęściej spotyka się nakrętki sześciokątne, jednak istnieje bardzo wiele różnych rodzajów i odmian nakrętek, w zależności od roli, jaką ma nakrętka pełnić, czy też śruby, do jakiej ma nakrętka pasować. Pośród najzwyklejszych śrub sześciokątnych wyróżniamy np. wysokie, niskie i przedłużane. Podziału dokonuje się także z uwagi na to, czy nakrętkę da się wkręcić na śrubę „na wylot”. W tym wypadku nakrętki można podzielić na zamknięte (tzw. ślepe lub kołpakowe) oraz otwarte. … więcej

    Rodzaje nakrętek

    Śruby są bardzo ważnymi i popularnymi elementami spajającymi. Elementami, które najczęściej możemy spotkać u boku śrub są nakrętki. To właśnie dzięki nim śruby zapewniają pewniejsze spojenie dwóch przedmiotów, a co za tym idzie czynią wytwory naszej cywilizacji trwalszymi i użyteczniejszymi.

    Ze uwagi na kształt, nakrętki możemy podzielić na:

    1) nakrętki sześciokątne;
    2) nakrętki czworokątne;
    3) nakrętki koronowe;
    4) nakrętki okrągłe rowkowe;
    5) nakrętki okrągłe otworowe;
    6) nakrętki radełkowe;
    7) nakrętki skrzydełkowe. … więcej

    Popularne słow kluczowe:

    Tags: , ,

  • Ludzka cywilizacja zna wiele różnego rodzaju śrub. Oto niektóre z przykładów śrub stosowanych na co dzień w naszym życiu:

    1) Śruba rzymska. Stanowią ją dwa pręty, które łączy podłużna nakrętka. Pręty te są nagwintowane na obu końcach w kierunkach przeciwnych, dzięki przy skręcaniu nakrętki pręty się naciągają. Inną odmianą sprzęgu za pomocą śruby rzymskiej jest pojedynczy pręt (także nagwintowany z obu stron w przeciwnych kierunkach) i dwie nakrętki, charakteryzujące się przeciwnych gwintach, a nakręcone na ten pojedynczy pręt. Śruby rzymskie stosuje się np. w budownictwie, przy ściągach ścian bądź filarów, w innych obszarach techniki, np. do naciągu trakcyjnej sieci tramwajowej, w żeglarstwie do naciągania want, albo w kolejnictwie do sprzęgu śrubowego wagonów. Zbliżanie się oraz oddalanie od siebie końców całego sprzęgu, czyli naprężanie oraz luzowanie połączenia zbudowanego za pomocą śruby rzymskiej uzyskiwane jest poprzez obrót środkowego elementu sprzęgu.

    2) Śruba pociągowa. Jest to element urządzenia, który służy albo do ustawiania narzędzia względem obrabianego materiału, albo też materiału względem narzędzia. Jej klasycznym zastosowaniem jest napęd wspomagania obrabiarek do metalu w dwóch bądź trzech płaszczyznach. Śruba pociągowa zazwyczaj jest napędzana napędem głównym obrabiarki (poprzez przekładnię), rzadziej zaś osobnym silnikiem. Zaletą takiego napędu jest pełna synchronizacja ruchów narzędzia oraz obrabianego materiału, co skutkuje większą dokładnością obróbki.

    3) Śruba okrętowa. Jest to rodzaj pędnika napędzanego mechanicznie, używany jako jeden z najczęstszych sposobów napędzania statku wodnego. Śruba okrętowa przekształca ruch obrotowy wału śrubowego w siłę naporu, która porusza cały statek. Spotyka się nieraz śruby posiadające trzy albo pięć łopat, jednak najczęściej stosowane są śruby czterołopatowe). Ponadto, wyróżniane są śruby nastawne (o skoku nastawianym) oraz stałe (o skoku stałym).

    Popularne słow kluczowe:

    Tags: ,

  • W budownictwie, ze względu na kształt, przeznaczenie oraz dokładność wykonania, wyróżniamy:

    • śruby zgrubne (zwykłe, surowe), oznaczane symbolem C, posiadające łeb sześciokątny albo kwadratowy, a trzpień cylindryczny gładki, gwintowany na całości lub na części;
    • śruby średnio dokładne i dokładne, oznaczane – odpowiednio – symbolami B lub A, o kształcie takim samym jak śruby zgrubne, ale o większej dokładności wykonania, uzyskiwanej przez dodatkową obróbkę trzpienia przy pomocy toczenia;
    • śruby pasowane, o zupełnie innym kształcie trzpienia, mającym średnicę mniejszą na odcinku gwintowanym niż na odcinku gładkim, mocowane w otworach z niewielkim luzem (0.1-0.2 mm) przez pobijanie młotkiem (obecnie rzadko już stosowane w budownictwie);
    • śruby do połączeń sprężonych, w kształcie tradycyjnym, zwykle wykonywane w klasie średniodokładnej, ze stali o dużej wytrzymałości, stosowane zwykle w połączeniach doczołowych sprężonych oraz ciernych.

    W budownictwie używane są także różne rodzajów śrub o specjalnym przeznaczeniu. Zaliczamy do nich na przykład:

    • śruby fundamentowe;
    • śruby hakowe i młotkowe;
    • śruby rzymskie;
    • śruby rozporowe (kołki);
    • śruby dwustronne (pręty okrągłe nagwintowane).

    Śruby stosowane w budownictwie dzieli się też na klasy właściwości mechanicznych stali stanowiącej materiał, z którego śruba jest wykonana. W zależności od wymaganej granicy plastyczności oraz wymaganej wytrzymałości na rozciąganie w stalowych konstrukcjach budowlanych stosowanych jest 10 klas śrub. Klasy oznaczane są symbolem, który składa się z dwóch liczb rozdzielonych kropką. Liczba pierwsza stanowi setną część minimalnej wymaganej wytrzymałości doraźnej na rozciąganie stali gotowych śrub (mierzonej w MPa), druga zaś jest dziesiątą częścią stosunku minimalnej granicy plastyczności do minimalnej wytrzymałości doraźnej na rozciąganie śrub.

    Popularne słow kluczowe:

    Tags: , ,

  • Obok śrub typowych wyróżniamy także śruby specjalne, charakteryzujące się budową, kształtem, wymiarami oraz inne cechy dobranymi odpowiednio do konkretnego zastosowania. Śruby takie w innej sytuacji od tej, do której są przeznaczone, stają się zazwyczaj bezużyteczne.

    Dobrym przykładem śrub specjalnych są np. modne ostatnio śruby zabezpieczające, które stosuje się do mocowania kół samochodowych. Wybierane są najczęściej przez właścicieli drogich samochodów dobrych Marek oraz posiadaczy błyszczących felg aluminiowych. Koła samochodu, zwłaszcza w przypadku aut znanych Marek i drogich modeli, są wyśmienitym łupem dla złodziei, stąd też zabezpieczenie ich jest bardzo ważne.

    Śruby zabezpieczające wykonuje się z twardej stali, ich sekret zaś tkwi w specjalnym kształcie łba, który da się odkręcić tylko za pomocą specjalnie dedykowanego klucza-nasadki. Pośród nietypowych śrub znajdziemy też śrubę z podkładką uszczelniającą albo śrubę ze specjalnie zaprojektowanym układem gwintu. Są sytuacje, w których posiadanie śrub z niepowtarzalnym i nigdzie nie spotykanym gwintem jest niezwykle ważne. Jest tak chociażby w przypadku śrub, które są stosowane jako „zamek” (oprócz albo zamiast kłódki) do zamykania garażu. Odkręcenie takiej śruby jest możliwe tylko przy pomocy jednego jedynego i właściwego dla niej klucza.

    Do śrub nietypowych zalicza się również śruby z tzw. „lewym gwintem”, które są wkręcane i wykręcane w odwrotnym kierunku. Stosuje się je np. w butlach z gazem, w rowerze przy lewym pedale (aby zabezpieczyć go przed odkręceniem się od korby), czy też w sprzęgu śrubowym. Do śrub niestandardowych należy też zaliczyć wszelkie śruby indywidualnie wykonywane na zamówienie, wedle ustalonych przez zleceniodawcę kryteriów czy wymiarów.

    Popularne słow kluczowe:

    Tags: , ,

  • Śruby kwasoodporne typu A4 są wykonane ze stali charakteryzującej się wysoką zawartością chromu (ponad 17%) oraz niklu (ponad 8%). Odpowiedni dobór składników stopu i ich proporcji prowadzi do wytworzenia przewagi struktur austenitycznych materiału. Technologią wykorzystywaną najczęściej do produkcji śrub kwasoodpornych typu A4 jest tzw. zgniot, który uzyskuje się poprzez obróbkę plastyczną na zimno. Zabieg taki umożliwia zwiększenie wytrzymałości danego materiału, która nie mogła zostać osiągnięta podczas tradycyjnej obróbki termicznej, ponieważ ta ostatnia nie zmienia w ogóle właściwości mechanicznych stali A4.

    Śruby kwasoodporne są odporne działaniu kwasów takich jak: kwas fosforowy, siarkowy (na zimno), karbolowy, octowy, szczawiowy, mrówkowy, cytrynowy, itp. Należy jednak pamiętać, że podwyższonej temperaturze śruby kwasoodporne A4 ulegają działaniu wymienionych wyżej kwasów. Jedynym wyjątkiem od tej reguły jest kwas azotowy oraz wszelkie jego mieszaniny z kwasem siarkowym; ich działanie w przypadku śrub kwasoodpornych A4 powoduje pasywizację ich powierzchni. Dodatkowo – śruby tego typu nie są odporne na działanie jodu, bromu, chlorków metali ciężkich, itp.

    Śruby kwasoodporne A4 mają dość szerokie zastosowanie. W szczególności stosowane są w przemyśle maszynowym i zbrojeniowym, motoryzacyjnym i okrętowym, w budownictwie morskim i wodnym, a także podczas produkcji urządzeń mechanicznych przeznaczonych dla przemysłu chemicznego.

    Tags: , ,

  • Śruby, jako jeden z elementów połączenia śrubowego, znajdują szerokie zastosowanie, m.in. w budowie maszyn. Dzięki szerokiemu zastosowaniu, śruby występują w wielu odmianach zawartych w normie PN-91/M-82055. Ich różnice zależą przede wszystkim od wielkości, kształtu łba, trzpienia oraz zakończenia.

    Poniżej przedstawione są najpopularniejsze rodzaje śrub:

    • Ze względu  na kształt łba:
      • śruba z łbem sześciokątnym
      • śruba z łbem czworokątnym
      • śruba z łbem wieńcowym
      • śruba z łbem młoteczkowym
      • śruba z łbem oczkowym
      • śruba z łbem walcowym z gniazdem sześciokątnym – nimbusowa
      • śruba z łbem grzybkowym z podsadzeniem – zamkowa
      • śruba z łbem stożkowym z podsadzeniem – płużna
      • śruba z uchem
      • śruba dociskowa – imakowa
      • śruba z trzpieniem stożkowym
      • śruba pasowana krótka z łbem sześciokątnym
      • śruba pasowana długa z łbem sześciokątnym
      • ze względu na kształt gwintu:
        • z gwintem na całej długości trzpienia
        • z gwintem na części długości trzpienia

    Inny, częściej spotykany podział śrub jest przedstawiony poniżej (wraz z normami z jakimi występuje dany rodzaj śrub):

    • śruba z łbem sześciokątnym
      • z gwintem na części długości trzpienia (PN-85/M-82101; M5-M48; klasa 5.6, 5.8, 8.8, 10.9, 12.9)
      • z gwintem na całej długości trzpienia (PN-85/M-82105; M3-M48; klasa 5.6, 5.8, 8.8, 10.9, 12.9)
      • zmniejszonym (PN-85/M-82241; M8-M48)
      • powiększonym do połączeń sprężanych (PN-83/M-82343; M12-M36; klasa 10.9)
      • zmniejszony z kołnierzem stożkowym (PN-93/M-82247; M5-M16; klasa 8.8, 10.9)
      • śruba z łbem czworokątnym (PN-88/M-82121; M6-M39)
      • śruba z łbem walcowym z gniazdem sześciokątnym – imbusowa (PN-87/M-82302; M3-M48; klasa 8.8, 10.9, 12.9)
      • wieńcowym (PN-87/M-82301; M5-M20) śruba z łbem młoteczkowym (PN-75/M-82424; M12-M48; klasa 4.8)
      • podsadzanym (PN-75/M-82418; M6-M48; klasa 4.8)
    • śruba oczkowa (PN-77/M-82425; M5-M39; klasa 4.8, 5.8)
    • śruba skrzydełkowa (PN-64/M-82436; M3-M24)
    • śruba z łbem grzybkowym z podsadzeniem – zamkowa (PN-87/M-82406; M5-M24; klasa 4.6, 8.8)
    • śruba z łbem stożkowym z podsadzeniem – płużna (PN-87/M-82402; M5-M20; klasa 4.6, 8.8, 10.9)
    • śruba z uchem (PN-92/M-82472; M6-M72)
    • śruba z łbem walcowym do zgrzewania (PN-85/M-82412; M4-M12; klasa 4.8)
    • śruba dociskowa – imakowa (PN-87/M-82308; M8-M16)
    • śruba z trzpieniem stożkowym
    • pręt gwintowany (DIN 975; l=1000, 2000; M3-M39; klasa 4.6, 8.8, 10.9, 12.9)
    • śruba dwustronna
      • długość części wkręcanej 1d (PN-90/M-82125; M6-M24; klasa 4.6, 5.8, 8.8, 10.9, 12.9)
      • długość części wkręcanej 1,25d (PN-90/M-82131; M6-M24; klasa 4.6, 5.8, 8.8, 10.9, 12.9)
      • długość części wkręcanej 2d (PN-90/M-82137; M6-M24; klasa 4.6, 5.8, 8.8, 10.9, 12.9)
    • śruba pasowana długa z łbem sześciokątnym (PN-66/M-82341; M10-M48)
    • śruba pasowana krótka z łbem sześciokątnym (PN-66/M-82342; M10-M48)

    Klasy wytrzymałości śrub

    Podział na klasy wytrzymałości dzieli elementy złączne według kryterium ich wytrzymałości na działanie sił zewnętrznych. Klasy wytrzymałości są opisane dwiema cyframi.

    • Pierwsza cyfra to minimalna wytrzymałość na rozciąganie Rm w N/mm2 podzielona przez 100.
    • Druga cyfra to stosunek granicy plastyczności Re (lub umownej granicy plastyczności R0,2) do wytrzymałości na rozciąganie Rm podzielony przez 10.

    W dynamometrii wyróżnia się dziesięć klas wytrzymałości śrub:

    klasy wytrzymałości

    3.6

    4.6

    4.8

    5.6

    5.8

    6.8

    8.8

    9.8

    10.9

    12.9

    Klasy szereguje się od śrub najsłabiej wytrzymałych, do najmocniej wytrzymałych. Ponadto, klasy te, w zestawieniu z danymi takimi jak, szerokość i średnica gwintu, oraz średnica łba śruby, układa się w tzw. „tablice dynamometryczne”, z których odczytać można różne dane. Wielkości, jakie można znaleźć w takiej tablicy dynamometrycznej to m.in.: wartość naprężenia wstępnego, czy wartość momentu dokręcania. Znajomość tych informacji zapewni niezawodny montaż, zarówno automatyczny, jak i manualny, śrub z każdej klasy.

    Biorąc pod uwagę kształt, dokładność wykonania i przeznaczenie dzielimy śruby na:

    • śruby zgrubne (surowe, zwykłe), które są oznaczone symbolem C. Mogą być  wykonane z łbem sześciokątnym lub kwadratowym, z trzpieniem cylindrycznym gładkim, gwintowanym na części lub na całości;
    • śruby klasy średnio dokładnej, oznaczone symbolem B lub klasy dokładnej oznaczonej symbolem A. Ten rodzaj śrub różni się od śrub zgrubnych jedynie o większą dokładności wykonania poprzez dodatkowe obrobienie trzpienia za pomocą toczenia;
    • śruby pasowane, o odmiennym kształcie trzpienia, charakteryzującym się mniejsza średnicą na odcinku gwintowanym niż na odcinku gładkim. Mocowane są w otworach z małym luzem (0.1 do 0.2 mm) poprzez pobijanie młotkiem (rzadko jeszcze stosowane w budownictwie obecnie);
    • śruby do połączeń sprężonych, wykonane w klasie średniodokładnej ze stali o wysokiej wytrzymałości, w tradycyjnym kształcie. Stosowane są w połączeniach ciernych i doczołowych sprężonych.

    Popularne słow kluczowe:

    Tags: , ,

  • Historia powstania śrub

    Śruba jest jednym z elementów służących do łączenia różnego rodzaju części składowych. Może ona także pełnić funkcję przenośnika siły i ruchu. W dzisiejszych czasach bardzo dużo rzeczy jest mocowanych za pomocą śrub. Trudno określić kiedy powstała śruba i kto ją wymyślił. Wiadomo, że ponad 2000 lat temu używano jej do łączenia przedmiotów, ale tylko przez 500 lat. Grecki naukowiec Archimedes, któremu przypisuje się wiele wynalazków, jako pierwszy opisał śrubę. Śruba Archimedesa jest maszyną prostą, używaną od starożytnych czasów do nawadniania kanałów irygacyjnych. Najprawdopodobniej śrubę skonstruował Archytas z Tarentu, który żył w IV wieku p.n.e. … więcej

    Śruby nierdzewne

    Śrub używa się – czy tego chcemy, czy nie – na każdym kroku i w każdej branży. Mimo iż zazwyczaj są niedużych rozmiarów, spoczywający na nich obowiązek jest ogromny, dlatego też muszą być wykonane z jak najlepszego materiału. Zazwyczaj śruby wykonuje się ze stali węglowej, choć spotyka się także śruby stalowe ocynkowane i inne… wiecej

    Tags: , ,

  • Śruby, jako jeden z elementów połączenia śrubowego, znajdują szerokie zastosowanie, m.in. w budowie maszyn. Dzięki szerokiemu zastosowaniu, śruby występują w wielu odmianach zawartych w normie PN-91/M-82055. Ich różnice zależą przede wszystkim od wielkości, kształtu łba, trzpienia oraz zakończenia.

    Poniżej przedstawione są najpopularniejsze rodzaje śrub:

    • Ze względu  na kształt łba:
      • śruba z łbem sześciokątnym
      • śruba z łbem czworokątnym
      • śruba z łbem wieńcowym
      • śruba z łbem młoteczkowym
      • śruba z łbem oczkowym
      • śruba z łbem walcowym z gniazdem sześciokątnym – nimbusowa
      • śruba z łbem grzybkowym z podsadzeniem – zamkowa
      • śruba z łbem stożkowym z podsadzeniem – płużna
      • śruba z uchem
      • śruba dociskowa – imakowa
      • śruba z trzpieniem stożkowym
      • śruba pasowana krótka z łbem sześciokątnym
      • śruba pasowana długa z łbem sześciokątnym
      • ze względu na kształt gwintu:
        • z gwintem na całej długości trzpienia
        • z gwintem na części długości trzpienia

    Inny, częściej spotykany podział śrub jest przedstawiony poniżej (wraz z normami z jakimi występuje dany rodzaj śrub):

    • śruba z łbem sześciokątnym
      • z gwintem na części długości trzpienia (PN-85/M-82101; M5-M48; klasa 5.6, 5.8, 8.8, 10.9, 12.9)
      • z gwintem na całej długości trzpienia (PN-85/M-82105; M3-M48; klasa 5.6, 5.8, 8.8, 10.9, 12.9)
      • zmniejszonym (PN-85/M-82241; M8-M48)
      • powiększonym do połączeń sprężanych (PN-83/M-82343; M12-M36; klasa 10.9)
      • zmniejszony z kołnierzem stożkowym (PN-93/M-82247; M5-M16; klasa 8.8, 10.9)
      • śruba z łbem czworokątnym (PN-88/M-82121; M6-M39)
      • śruba z łbem walcowym z gniazdem sześciokątnym – imbusowa (PN-87/M-82302; M3-M48; klasa 8.8, 10.9, 12.9)
      • wieńcowym (PN-87/M-82301; M5-M20) śruba z łbem młoteczkowym (PN-75/M-82424; M12-M48; klasa 4.8)
      • podsadzanym (PN-75/M-82418; M6-M48; klasa 4.8)
    • śruba oczkowa (PN-77/M-82425; M5-M39; klasa 4.8, 5.8)
    • śruba skrzydełkowa (PN-64/M-82436; M3-M24)
    • śruba z łbem grzybkowym z podsadzeniem – zamkowa (PN-87/M-82406; M5-M24; klasa 4.6, 8.8)
    • śruba z łbem stożkowym z podsadzeniem – płużna (PN-87/M-82402; M5-M20; klasa 4.6, 8.8, 10.9)
    • śruba z uchem (PN-92/M-82472; M6-M72)
    • śruba z łbem walcowym do zgrzewania (PN-85/M-82412; M4-M12; klasa 4.8)
    • śruba dociskowa – imakowa (PN-87/M-82308; M8-M16)
    • śruba z trzpieniem stożkowym
    • pręt gwintowany (DIN 975; l=1000, 2000; M3-M39; klasa 4.6, 8.8, 10.9, 12.9)
    • śruba dwustronna
      • długość części wkręcanej 1d (PN-90/M-82125; M6-M24; klasa 4.6, 5.8, 8.8, 10.9, 12.9)
      • długość części wkręcanej 1,25d (PN-90/M-82131; M6-M24; klasa 4.6, 5.8, 8.8, 10.9, 12.9)
      • długość części wkręcanej 2d (PN-90/M-82137; M6-M24; klasa 4.6, 5.8, 8.8, 10.9, 12.9)
    • śruba pasowana długa z łbem sześciokątnym (PN-66/M-82341; M10-M48)
    • śruba pasowana krótka z łbem sześciokątnym (PN-66/M-82342; M10-M48)

    Tags: , , ,

  • Śruba jest jednym z elementów służących do łączenia różnego rodzaju części składowych. Może ona także pełnić funkcję przenośnika siły i ruchu. W dzisiejszych czasach bardzo dużo rzeczy jest mocowanych za pomocą śrub. Trudo określić kiedy powstała śruba i kto ją wymyślił. Wiadomo, że ponad 2000 lat temu używano jej do łączenia przedmiotów, ale tylko przez 500 lat. Grecki naukowiec Archimedes, któremu przypisuje się wiele wynalazków, jako pierwszy opisał śrubę. Śruba Archimedesa jest maszyną prostą, używaną od starożytnych czasów do nawadniania kanałów irygacyjnych. Najprawdopodobniej śrubę skonstruował Archytas z Tarentu, który żył w IV wieku p.n.e. Jako wynalazców śruby bierze się również pod uwagę starożytnych Egipcjan. Początkowo nikt raczej nie używał śruby jako elementu złącznego. Nawet w średniowieczu stolarze i Cieślarze używali drewnianych kołków lub gwoździ, do łączenia części mebli czy budynków drewnianych. Popularność śrub rozpoczęła się dopiero pod koniec XVIII wieku, kiedy to wynaleziono tanie metody ich wytwarzania. Pierwszy raz śrubokręty pojawiły się w Londynie około roku 1780 i były stosowane przez stolarzy, którzy odkryli, że łączenie elementów za pomocą śrub jest trwalsze niż przy użyciu gwoździ. Przed zastosowaniem śrub w XVIII wieku, od XVI wieku stosowano specjalne zakrzywione gwoździe.

    Jednym z najważniejszych elementów w śrubach jest ich gwint. To dzięki niemu jest możliwość złączenia dwóch przedmiotów, takich jak śruba i nakrętka, a także przymocowanie przedmiotu za pomocą śruby. Złe dopasowanie zwojów gwintu uniemożliwi połączenie dwóch przedmiotów ze sobą, bądź połączenie ich będzie nietrwałe.  Trudno sobie wyobrazić, że dopiero w XIX wieku pojawiła się tokarka, dzięki której można było zrobić jednakowe gwinty wielu śrub. Wcześniej niemal każda śruba różniła się gwintem, toteż łączenie elementów było dość nietrwałe. Na szczęście w obecnych czasach nie musimy się już martwić, że zakupione przez nas śruby będą miały różny gwint.

    Tags: ,

  • Śruba jest jednym z elementów służących do łączenia różnego rodzaju części składowych. Może ona także pełnić funkcję przenośnika siły i ruchu. W dzisiejszych czasach bardzo dużo rzeczy jest mocowanych za pomocą śrub. Trudno określić kiedy powstała śruba i kto ją wymyślił. Wiadomo, że ponad 2000 lat temu używano jej do łączenia przedmiotów, ale tylko przez 500 lat. Grecki naukowiec Archimedes, któremu przypisuje się wiele wynalazków, jako pierwszy opisał śrubę. Śruba Archimedesa jest maszyną prostą, używaną od starożytnych czasów do nawadniania kanałów irygacyjnych. Najprawdopodobniej śrubę skonstruował Archytas z Tarentu, który żył w IV wieku p.n.e. Jako wynalazców śruby bierze się również pod uwagę starożytnych Egipcjan. Początkowo nikt raczej nie używał śruby jako elementu złącznego. Nawet w średniowieczu stolarze i Cieślarze używali drewnianych kołków lub gwoździ, do łączenia części mebli czy budynków drewnianych. Popularność śrub rozpoczęła się dopiero pod koniec XVIII wieku, kiedy to wynaleziono tanie metody ich wytwarzania. Pierwszy raz śrubokręty pojawiły się w Londynie około roku 1780 i były stosowane przez stolarzy, którzy odkryli, że łączenie elementów za pomocą śrub jest trwalsze niż przy użyciu gwoździ. Przed zastosowaniem śrub w XVIII wieku, od XVI wieku stosowano specjalne zakrzywione gwoździe.

    Jednym z najważniejszych elementów w śrubach jest ich gwint. To dzięki niemu jest możliwość złączenia dwóch przedmiotów, takich jak śruba i nakrętka, a także przymocowanie przedmiotu za pomocą śruby. Złe dopasowanie zwojów gwintu uniemożliwi połączenie dwóch przedmiotów ze sobą, bądź połączenie ich będzie nietrwałe.  Trudno sobie wyobrazić, że dopiero w XIX wieku pojawiła się tokarka, dzięki której można było zrobić jednakowe gwinty wielu śrub. Wcześniej niemal każda śruba różniła się gwintem, toteż łączenie elementów było dość nietrwałe. Na szczęście w obecnych czasach nie musimy się już martwić, że zakupione przez nas śruby będą miały różny gwint.

    Popularne słow kluczowe:

    Tags: ,

   

-->